8.04.2009

Smart Blogger Award 2009


İnsanların birbirine sevgisini, beğenisini bu kadar az belirttiği bir zamanda sanal da olsa beğenilerimizi esirgemeden paylaşmak ne kadar güzel. İşte bu yüzden çok seviyorum blog dünyasını ve o dünyadaki tatlı bloggerları.


Çok sevdiğim, biricik Prettyim, İzmir'imi benim yerime koruyup kollayan Ayşe'm ve de Bursa'nın moda ikonu Bursada Moda beni bu ödüle layık görmüşler. Çok teşekkürler hepinize, tek tek öpüyorum.

Ödülün kurallarına göre, ödül verenin linkini yayınlamak, ödül verdiklerinin linkini yayınlamak ve de ödülden kendilerini haberdar etmek gerekiyormuş. Sağ tarafta, takip ettiğim bloglar listesindeki tüm bloggerlar benim için birbirinden smart. Mimin biraz dışında çıkıp farklı bir mantıkla ödülleri vereceğim. Benim için en smart bloggerlar, hem anne hem blogger, hem eş hem blogger, hem öğrenci hem blogger, hem çalışan hem blogger olanlar. İki işi bir arada layıkıyla yürütebilmek aklın kanıtı değil de nedir? Şöyle bir listeme göz gezdirip 5 kişi seçiyorum,

2 güzel evladı, bir cafeyi,evini ve de blogu layıkıyla yürütebilen Herşeyden azıcık,

Okulu, işi, gurbette olmayı,anneliği ve blogu layıkıyla yürütebilen Tuguna,

Okulu, makyajı, rejimi ve blogu layıkıyla yürütebilen Marjo,

Evini, eşini, işini, ailesini, arkadaşlarını ve blogu layıkıyla yürütebilen Prettttty,

Asistanlığı, evini, kedilerini, eşini ve de her gün rekor sayıda yazı ile blogunu layıkıyla yürütebilen Banu

Hepiniz çok smartsınız kızlar:)

7.04.2009

Anlat bakalım Çilli

Prettyim'den kucağıma bırakılmış bir mim ile karşınızdayım:) Diyor ki: Anlat bana kendini, kimsin nesin kimlerdensin? İnsanın kendini anlatması çok zor olsa da deneyelim bakalım.

* Fiziki özelliklerimden başlayayım. 1.66 boyundayım, 52-54 arasında oynak bir kiloya sahibim. Yıllardır uzun olan ama kasımda kırt kırt kesilen kumral saçlara ve mavi-yeşil göz yüzdesi 80'lere dayanan bir ailede olmama rağmen ela gözlere sahibim. Çillerimden bahsetmeden olmaz:) Çilliyim ve kendime en çok yakıştırdığım fiziki özelliğim bu.

* 26.11.1983 tarihinde Ordu'nun Ünye ilçesinde, ilçedeki tek doktorun cumartesi diye Samsun'a gezmeye gitmesinden ötürü evin salonunda erken doğumla dünyaya gelmişim. Yay burcunun utandığı tek üyesi benimdir herhalde. Tek bir özelliğini dahi taşımam:)




* Evde doğmuş olmamdan mıdır nedir, eve inanılmaz düşkünüm. Evde DVD izlemek, kitap okumak, kestane-sahlep kokularıyla sohbet etmek, battaniye altında laptop kucağımda internette gezinmek hobilerim:) Böyle hobi mi olur yahu:)


* Salaklık sınırında gezinecek kadar safım. Herkesin iyi olduğuna, her hareketin iyi niyetle yapıldığına inanırım. Her hayatıma girene 100 puan verir, sonra yavaş yavaş puanını düşürürüm. Bu da bende büyük hayalkırıklığına sebep olur. Bir daha hemen güvenmeyeceğim desem de, yine aynı hatayı yapıp 100 puanı yapıştırıveririm. Bu huyum yüzünden yaşadığım hayalkırıklıklarını ucu uca eklesem buradan karşıya 3. köprü olur:)




* Hassas, kırılgan, narin, alıngan vs'yim. Biri bir laf soksun, kötü bir şey söylesin hemen kalbim çıt diye kırılıverir. Kırıldığımı da söyleyemem, kendi içimde yaşarım kırgınlıklarımı.

*En sevmediğim özelliğim: tartışamam. Haksızlığa maruz kaldığımda, ağzımı açıp tek bir şey söyleyemem. Hemen gözlerim boncuk boncuk dolar, konuşmaya çalışsam sesim çatallaşır, karşı taraftan saldırı devam ederse de ağlarım. Olay geçtikten sonra da bir dahakine şöyle diyeceğim böyle diyeceğim diye planlar yaparım kafamda. Bir sonraki tartışmada yine aklıma hiçbir laf gelmez ama:)

*Çabuk kaynaşamam. Hatta tanışma anında o kadar gerilirim ki, karşı taraf buz gibi biri olduğumu düşünür. Belli bir süre sonra da, "Ya sen ne bıcır bıcır çıktın ben sana gıcık olmuştum ilk tanıştığımızda. Çok soğuktun" derler. Yani olur da bir gün tanışırsak, bana 2. şansı verin:)

*Teknik üniversitede okumanın bir nimeti olarak erkeklerle çok iyi anlaşırım. Sevgili muhabbetinden tutun da futbol muhabbetine kadar her çeşit erkek muhabbetinin içine dahil olabilirim.




*İştahım doruklardadır. Alakasız anlarda alakasız yemekler çeker canım. 2 dakika önce yemek yemişken burnuma kebap kokusu gelir, canım çeker. Ekmek kadayıfı düşer aklıma gecenin bir vakti. Ama yemem, yiyemem. Kilo almaya çok müsait bir bünyem olduğundan tutarım kendimi. Şükürler olsun ki, iştahım ne kadar çoksa iradem de o kadar çoktur.

*Spor yapmayı maalesef hiç sevmem. Spor salonuna yazılır ama kaçarım, gitmem. Eve çeşitli videolar, aletler alırım ama kullanmam. Yemek yiyip yatmak yapmaktan en hoşlandığım aktivitedir:)

*Paylaşmak hayatımın anlamıdır. Kıyafetlerimi, yemeğimi, bilgimi, notlarımı, paramı, neyim varsa artık paylaşmayı çok severim. Ben birine 1 verdiğimde Allah'ın bana 10 göndereceğine inanırım. Paylaşmaktır bence insanı insan kılan.

İşte ben buyum. Kafanızdaki kişiyle aynı mı çıktım yoksa çok mu farklı hayal etmiştiniz beni?

Benim kim olduğunu merak ettiğim kişi ise FerahFeza. Hadi bakalım İngiltere kraliçesi, anlat bize kendini:)

6.04.2009

Dress Alert!

İmdaaaat! En yakın arkadaşım evleniyor. "Ne yaptın sen be hacı?" demek istiyorum kendisine. Tutuştum sayesinde. Arkadaş çevremdeki ilk düğün değil bu. Daha önceki düğünde herşeyi son dakikaya bıraktığım için maddi açıdan batmıştım. Bu sefer akıllıca davranmaya kararlıyım ve bu yüzden eylüldeki düğün için şimdiden elbise arayışına girdim. Şöyle bir piyasa yoklamasıyla, bu sektördeki fiyatlar dudağımı uçuklatmaya yetti. Penye kumaşı olan elbiselere bile inanılmaz fiyatlar koymuşlar.

Model beğenip diktirmeye de hiç yanaşmıyorum. Zira bu yolu seçen bir arkadaşım, elbiseye ihtiyacı olduğu gün terzinin "Tahmin ettiğimden zor bir model çıktı, fiyatı bu kadar arttırdım" kazığıyla karşı karşıya kalmıştı. Bu yüzden terzilerden uzak duruyorum. Eee, bütçemde depremler yaratmayacak bir elbiseyi ben nerden bulacağım? Heeelp!

Fotoğraflar: Polyvore

5.04.2009

Hayal bu ya...

Gelecekteki ben ile ilgili uzun zamandır tek bir hayalim var. Başkaları sorduğunda farklı cevaplar versem de hayalini kurduğum, keşke olsa dediğim tek bir şey. Hayır, mesleğimle alakalı değil. İyi bir akademik kariyere sahip olmak ancak plan olur hayal değil. Hayır, beyaz atlı prensle evlenmek de değil. Prens gelip kapıyı çaldı zaten, sadece doğru zaman bekleniyor. Tek hayalim, şekerci dükkanı açmak:)



Bir yıldır çok şiddetli bir istek bu içimde. Evin etrafında bir dükkan boşalınca acabalar geçiyor aklımdan ama olmaz biliyorum. Ben bu kafayla bir ayda batırırım o dükkanı. Okul çıkışı gelen, "Abla 1 milyonluk koysana" diyen çocuklara 5 milyonluk koyacağımdan. Dükkana girmeden kapıdan bakanlara avuç avuç şeker dağıtacağımdan batar benim dükkanım. Ama bu gerçek hayal etmeme engel değil tabii ki.



İçinde rengarenk şekerlerin olduğu duvardan duvara tezgahlar. Üzerinde çeşit çeşit muffinler. Bir tarafta çikolatalar. 3 masa, muffin-kahve eşliğinde sohbet etmek isteyenler için. Arka tarafta küçük bir mutfak. Sıcak kek aşıklarına sıcacık kekler verebilmek için. Şimdi olmaz ama bakarsınız bir gün benim dükkanımda sıcacık muffin ve kahve ikram ederim size. "Bak Çilli, hayal demiştin ama oldu" dersiniz bana. Saçımda beyazlar, suratımda kırışıklıklar olsa da olur belki. Olur değil mi?

3.04.2009

Dizi dizi saçmalıklar


Türk halkının en büyük zevki nedir? Dizi izlemektiiir. Önüne her konulan diziyi izler mi? Ee, ne yalan söyleyelim izler. Bu dizilerin saçmalaması için bir sebep midir? Asla değildir.

Dün Aşk-ı Memnu'yu izlerken gözümü inanılmaz tırmaladı. Öncelikle dizilerde Türk halkı sanki hep malikanelerde, villalarda, yalı dairelerinde yaşıyormuş gibi bir hava var. Hadi diyelim Aşk-ı Memnu zengin kesimi anlatan bir dizi ama diğer dizilerde de cebinde beş kuruşu olmayan ünivesite öğrencileri bile Boğaz manzaralı dairelerde oturuyor. İkincisi evde baloya gider gibi kıyafetlerle oturmak. Bu insanlar hiç mi eşofman giymez, hiç mi pijamasını çıkarmadan aylaklık yapmaz. Hep bir topuklu ayakkabı, mini etek, takım elbise durumu. Ve en felaketi geliyor! Her an her saniye her koşulda makyajlı olmak. Bunu ilk Aydan Şener'de farketmiştim. Dizi sektörünün yavaş yavaş ortaya çıktığı dönemde bir dizisi vardı. Orda günlerce yoğun bakımda kalmıştı. Bembeyaz pudralı bir yüz ve kahverengi dudak kalemiyle belirginleştirilmiş kahverengi rujla! Dün de Bihter Hanım çok zor geçen bir gecenin ardından muntazam sürülmüş siyah kalemli gözlerle güne merhaba dedi.
Tamam 90 dakika dizi çekmek çok zor iş, koşulları ağır. Ama bir akıllı da çıkıp, "Yahu makyajlı uyanılmaz ki? Silelim şu kalemi." demez mi? Haftaya elimde makyaj temizleyici mendille Sarıyer'e sete gidiyorum. Bihter'in yüzünü pür pak temizlemem lazım:)

2.04.2009

Erkekim benim!


Pretty'im beni mimlemişşş. Amanın aman! Bu seferki kazık bir mim ama. İnsanı düşüncelere boğuyor. Konumuz erkek olsaydım yapacağım 5 şey ve yapmayacağım 5 şey. Haydi bakalım, rastgele.

Yapacaklarım:

1- Deli gibi yemek yerdim. Önce erkek arkadaşlarımı toplar Pizza Hut'a sınırsıza giderdim. "Oğlum aranızda en çok ben yerim birader" derdim. Erkek moduna girdim hemen:) Orda 23 dilim pizza yedikten sonra dışarı çıkınca kesmedi bu beni diyip Burger King'e geçerdim. Orda bir Whooper bir de Steak House yerdim. Biraz bizimkilerle (Bizimkiler? Kim ki onlar:)) takıldıktan sonra eve giderken yolda gördüğüm midyeciden 17 midye dolma indirirdim mideye. Eve gelince " Anne ne yemek var bugün yaa?" derdim. Sevmediğim bir şey varsa bir yumurta kır be anacım derdim. Yerdim de yerdim kısaca:)

2- Çapkın olurdum. Bildiğimiz uçanı kaçanı kapan cinsten değil. Flörtöz diyelim daha çok. Her beğendiğime iltifat ederdim. İşe giderken simit alır ofisimin güzel kadınlarına dağıtırdım. Arkamda parfüm kokusu bırakırdım. Yanımdan geçene göz kırpardım. Ama aşık olduğum zaman da dünyaya kepenklerimi kapatırdım.


3-Rakı masası muhabbeti yapardım. Çiçek Pasajı'nda ya da Galata Köprüsü'nde olabilir. Biri rahatsız eder mi korkusu olmadan, bol sohbetli, hatta futbol yorumcularına taş çıkartan yorumların yapıldığı bir masada beyaz peynir-rakı ikilisine eşlik ederdim.

4- O rakı masasında sevgilisini , götürdüğü (işte şimdi tam erkek oldum) kızları anlatan, bununla övünen arkadaşıma "Hayvansın oğlum sen. Beş para etmezsin" derdim:)

5-Birine salakça aşık olurdum. Delicesine peşinden koşardım. Kapısında beklerdim sabah işe gitmeden göreyim diye. Notlar bırakırdım masasına, çantasına. Sessiz telefonlar açıp sesini dinlerdim. Mesajlar atardım gecenin bir yarısı. O istemiyorum dedikçe "Gözlerin öyle demiyor ama" diyip peşinden koşmaya devam ederdim. En arabeskinden yaşardım aşkımı:)

Yapmayacaklarım:

1- İsmail YK ve türevleri gibi giyinmezdim.




2- Kız tavlamak için 2-3 şiir ezberleyip, konuşma aralarına şiir sokuşturmaya çalışmazdım.

3-Anneme valide babama peder demezdim.

4-Kadınların ilgilendikleri şeyleri küçümseyip saçı uzun aklı kısa işte demezdim. Kadından ve yapabileceklerinden korkardım.

5. Yere tükürmez, pantolonumun önünü kurcalamaz, ter kokmaz, kot altına kösele ayakkabı giymez, göğüs kıllarımı sergilemezdim ..... Bu daha uzar gider.


Şimdi mim'i paslıyorum. İki evli bir bekar kızımıza gidiyor mim. Kocasını seven kadın, Herşeyden azıcık ve Aphraell. Sıra sizde. Erkek olun bakayım.

1.04.2009

Others


Lost'ta "Others" ilk ortaya çıktığında çok korkmuştum. Aklımda canlanan eciş bücüş, gulyabani gibi vahşi insanlardı:) Oradaki Others o kadar korkutucu çıkmadı ama bizim hayatımızdaki Others benim hayal ettiğimden çok daha korkunç.

Diğerleri ile ilk tanıştığımda 13 yaşımdaydım. Gayet mutlu, tombul ve sağlıklı bir genç kızdım. Bir gün çok da samimi olmadığım biri suratıma bakıp bakıp "Çok güzel bir yüzün var ama o kadar şişmansın ki insan yüzünü farkedemiyor" demişti. O kadar üzülmüş, o kadar bunalıma girmiştim ki bir yaz boyunca delicesine rejim yapıp 13 kilo vermiştim. Kaldı ki o şişman dediği halim bile şişman değildi, hafif balıketi bir kızdım işte. Okulun ilk günü zayıf biri olmanın gururuyla gittiğimde aynı şahıs "Bu ne yahu, hortlak gibisin. Yüzündeki tüm ışıltı kaybolmuş" demişti. O zamanki saflığımla o kişinin karakterini anlayamayıp 3-4 kilo almıştım "hortlak" görüntüsünden çıkmak için. Diğerleri ne derse onu kafaya takıp ona göre yaşayan biriydim işte.

Üzerinden 12 yıl geçmiş ama ben daha yeni yeni diğerlerinin söylediklerine takılmamayı öğreniyorum. Birisi kaşın,gözün şöyle, mesleğin böyle, ilişkin şu şekil dediğinde aldırmamaya alışıyorum. Henüz %100 verime ulaşamadım ama her geçen gün biraz daha düzeliyorum. Diğerleri başıma kuş kondursam beğenmeyeceğine, her şeye bir kulp takacağına göre neden onların söylediklerine takılıp günümü zehir edeyim ki? Ben diğerlerini kendi vahşi ormanlarında bırakmayı tercih ediyorum, orada kalıp birbirlerini parçalasınlar diye.